جمعه، اسفند ۲۵، ۱۳۹۱

احساس می کنم باید این حاشیه امن رو ترک کنم و تغییری به زندگیم بدم. احساس بطالت می کنم. نمی خوام خودمو گول بزنم. من آرزو های بیشتری برای زندگیم دارم. این وضعیت منو از ازشون دور می کنه. شاید عجله کردم . اما دیگه مهم نیست. سفر باید کرد.

جمعه، مهر ۰۷، ۱۳۹۱

حبیب خدا

حبیب خدا نیست
اگر بیاید برای چای
بماند برای شام
نه یک عدد
نه دو عدد
چند عدد
مهمان.

سه‌شنبه، شهریور ۲۸، ۱۳۹۱

درد

درد دارم، یه جوره بدی که خودمم نمی فهمم
کلافم
خستم

خستم م م
 انگار فلج شدم
حس نمی کنم

سه‌شنبه، مهر ۱۲، ۱۳۹۰

می دونم خُلم

می دونم خُلم
 خوب می دونم خٌلم
از این بالا از تو لونه گنجشک
از مرز بین بچه  و ستاره شناس
 می پامت

بجنب
 بیا
بپر
حس کن
رویایی که برات دارم

می دونم خلم
وای میستم تا تاریکی تنهایی تو پر کُنه
پا رو ساحل بسترت می ذارم
با یه شعر
و یه ترومپت
تا قلبتو بی خواب کنم
تا با خُلی
آزادی رو بیدار کنم

سه‌شنبه، خرداد ۲۴، ۱۳۹۰

دو سال پیش بود تو یه همچین روزایی مناظره تلویزیونی  احمدی نژاد و موسوی
احمدی نژاد یه پوشه دستش گرفته بود عکس زهرا رهنورد روش بود، می گفت : بگم م م بگم م م
خوب من دیشب تو همچین موقعیتی قرار گرفتم که یکی  تو همین مایه ها بی شعور بازی درآورد
اما مثل موسوی طاقت نیاوردم و بهش پریدم،
معتقدم آدم یه جاهایی باید از قدرتش استفاده کنه، اما الان دارم ته دلم می گم: موسوی خیلی مردی که وقارتو حفظ کردی.
دوره دوره یه وقیحاست!
کاش آن همه ذوق یک شبه کور نمیشد

کاش آن همه شعر یک شبه شعار نمی شد
کاش این نصفه ذوق مانده یِ ما
نصفه شب نصف نمی شد
 خشک نمی شد
…‫………………………………………………..‬
.

جمعه، اردیبهشت ۱۶، ۱۳۹۰

دستانشان را که گره خورده
چه سخت نه می گویم به خشم
دستانشان را که گره خورده
بلی می گویم به عشق
دستانتان را که گره خورده
نوجوان 
غریبه
دو دوست
می بینم
ممنونم

جمعه، اردیبهشت ۰۹، ۱۳۹۰

دو چشم و دو ابروی مرد قاجار
آرمیده بر ممه های تو

چهارشنبه، فروردین ۲۴، ۱۳۹۰

سازمان بهینه سازی استعداد های خداداد

بعضیا عجب استعدادایی دارن، منو بکشی هم نمی تونم از کادویی که ازش خوشم نیومده اونجوری تعریف و تمجید کنم و کف مرگ بشم و به به و چه چه کنم

سه‌شنبه، فروردین ۰۹، ۱۳۹۰

خیلی عجیبه و در عین حال امید بخش، عجیب ازاین که با وجود بودن من در این موقعیت ، به نظرم همش یه خاطره ست، همش مربوط به قدیم، انگار که از دروازه روح این رخداد، قصد حال واقع شدن نداره،
امیدبخش از اینکه دبگه همچون گذشته رو من اثر نمی ذاره.
انگار ن صاحب بینشی نو شدمو احوال من قرار گرفته اما ادراک من نه!

دوشنبه، فروردین ۰۱، ۱۳۹۰

تا رسد روزی به دستم

پاس پورت

جمعه، اسفند ۲۷، ۱۳۸۹

زندگی نسخه نیست که کسی برا کسی بپیچه، این قسمت سختشه
قسمت آسونش اینه که تنها کسی که می تونه برات نسخه بپیچه خوده تویی
و این یه رازه
Free counter and web stats