سه‌شنبه، آذر ۰۹، ۱۳۸۹

رویِ لوله یِ بزرگ آب کلان شهری، سُر می خوریم تا آن طرف رودخانه.
سمتِ راستِ جاده خاکی را می گیریم، تا اولین فرعی سمت چپ.
لوله یِ بزرگ آب کلان شهری را علم می کنیم.
شب ها سایه اش اولین فرعی سمتِ چپ را آسفالت می کند.
زیر نور ماه، لوله یِ بزرگ آب کلان شهری، دیگر چندان هم نقره ای به نظر نمی رسد.
صبح ها از نو، لوله یِ بزرگ آب کلان شهری را پل می کنیم، رویِ رودخانه یِ خاموش، دکمه یِ پِلِی را می زنیم.
روز از نو
روزی از نو

دوشنبه، آذر ۰۸، ۱۳۸۹

زندگی مشترک ما تشکیل شده است از
 تو خیابون نارنگی خوردنها
تو خونه ماکارونی درست کردنها
ماه عسل رفتن ها و گل زدنها
راستی چن چندیم؟
۹-۶؟

جمعه، آذر ۰۵، ۱۳۸۹

الآن حس کردم باید بگم: اِنقد بَدم میاد کسی واسم کتاب هدیه بیاره، نمی دونم، حس کردم، هَتو.
مناسب ترین تعریفی که برا مامان در بستر خانواده یِ چهار نفرَمون پیدا کردم اینه:
سازِ ناکوکِ کوآرتت!

پنجشنبه، آذر ۰۴، ۱۳۸۹

رفاقت یعنی شطرنج بازیِ نصفِ شبانه سر کوچه یِ دانشور
وقتی پیر شدی!  

چهارشنبه، آذر ۰۳، ۱۳۸۹

یسنا داره میره
آمریکا
حالا حالاهام بر نمی گرده
فرده گم شو پارتی داره
خونه متشّنجه
بحث پارتی فرداست
حرف منو گوش نمی دادن
اومدم بالا
بابا یدفعه توهّم می زنه
مامان کمی بی تفاوته
بی منظوره
من یکمی تو خودم میریزم
سرِ خودم به اندازه کافی شلوغ هست
یسنا مشورت پذیر نیست
مامان که اصن به هیچ وجه!
تو خونه ما همه قدّن
من فکر کنم کمتر
قبلن بیشتر بودم
موزیک آرومم کرد فک کنم
هیو هم همینطور
پیش گویی زندگیِ آدمو نرم نرمک عوض می کنه
خیلی طول می کشه که آدمهااین حضور رو در زندگی قبول کنن
بازها با پیش گویی روبرو میشن
ولی با خنده یا هر نو ع واکنش دفعی، دورش میندازن
اما پیشگویی دوباره و سه باره در زندگیشون رخ میده
تا زمانش برسه و دریچه قلبشونو باز کنه
تا معجزه رخ بده
از اون روز به بعد
دیگه هیچی مثل قبل نیست

دوشنبه، آذر ۰۱، ۱۳۸۹

نیمه شبانه

سنگ که باشد، سرد است
سیمان، سخت و یخ زده
موهای موکتی اش را هیچ دوست ندارم
آن پلاستیکی ها کفرم را در می آورند
چوبی اش
هم گرم است
هم بی مو
و وای به لحظه ای که تو رویشان راه می روی
موجزترین ترانه های عاشقانه
قـــــــــــــــرچ قــــــــــــــــــرچ
جنجالی ترین خلخال ها
خـــــــــــــــال خـــــــــــــــــال
و پر فتنه ترین رقص ها
کـــــــــــــــوب کـــــــــــــوب
کف خانه ام را چوب می کنم

- تهمینه طاهباز-

یکشنبه، آبان ۳۰، ۱۳۸۹

برای دوستی که از صبح تا حالا دلش یه جوریه

عشق یعنی همیشه حاضر بودن

چقدر همه چیه این عاشق بودن طبیعیه!
چقدر همه چیه این عاشق بودن غریزیه!
چقدر واقعیه که نمیشه باورش کرد!
چقدر خوبه!
چقدر رویاییه!
رویایی که از خواب
رویای که از بیداری هم
واقعی تره
رویایی که همانند تمام رویاها
از یاد
گریزانه
رویایی که هست تا بیداریو
همچون خواب زیبا کنه
همچون خواب دل انگیز کنه
پر رنگ و پر راز کنه
پر تب و پر تاب کنه
همچون خواب واقعی کنه
واقعی تر از واقعیت کنه
فقط به برکت یک هیوووو
تو و تو
با هم
زندگی ام را به رقص می آورید.

تو و تو
که کلمات را به شعر
احساس را به عشق
منطق را به بینش
وجود را به حضور
بسط می دهید.

تو و تو
که شمای من هستید
این ابراز عشق من است.

جمعه، آبان ۲۸، ۱۳۸۹

توهمی به نام واقعیت

منجر به نوشتن سنت فلوریان [ نامی که اشنیتکه بر سمفونی شماره دو اش نهاد، وجه تسمیه آن هم به صومعه ای به همین نام در اتریش بر می گردد که آنتوآن بروکنر آهنگساز فقید اتریشی در آنجا دفن شده است، اشنیتکه این سمفونی را در تجلیل از آنتوآن بروکنر نوشته بود
...
به اینجای مقاله که رسیدم اول نوشتم (نوشته است)  ،
نقطه رو نذاشته یادم اومد ساله ۹۱ از بین ما رفته
با ۳تا
backspace
پاکش کردم نوشتم:(نوشته بود) چه سخت عجیب بود باور ه این (بود)  حتی با وجود اینکه آنچنان هم با موزیکاش - غیر از یه آلبوم - محشور نبودم
چه سخته پذیرفتن این توهمی که بهش میگیم واقعیت
این مرگ
این واژه کوچکترین بارِ معنایی رو تو زندگیم حمل نمی کنه
مدتیه
چه خوب که هنرمند همیشه زنده ست
چه محو
رامم می کنی
چه آرام 
خوابم می کنی
چه نرم
در رویایم می بری
و چه ساده
غوطه زدن در آن را یادم می دهی

شنا کردن در دریای رویاها
چه آسان است این روزها
شناگر طوفان دیده یِ دیروز را
چه باک از خواب شیرینِ امروز
Free counter and web stats